نسبت میان بازی‌های زبانی، صورت‌های‌ زندگی و حیات اجتماعی انسان در ویتگنشتاین متأخر

در این نوشتار می‌کوشیم نسبت میان کاربرد واژه‌ها و صورت­های زندگی را بحث کنیم و نشان دهیم که چگونه کاربرد واژه‌ها، یک بازی زبانی را شکل می‌دهد.
چکیدهویتگنشتاین در فلسفۀ متأخر خود با طرح نظریۀ کاربـردى‌ مـعنا‌، معنای واژه را به کاربرد آن در جریان و شکل زندگی پیوند می‌دهد. از نگاه او، زبان امری عمومی و اجتماعی و زبان خصوصی امری ناممکن است. کاربرد زبان در قالب بازی‌های زبانی صورت می‌گیرد و کاربرد بازی‌های زبانی خود، انواع گوناگون صورت‌های زندگی را شکل می‌دهد. صورت‌های زندگی پیوندی با ساختار حیات اجتماعی انسان دارند. در این نوشتار می‌کوشیم نسبت میان کاربرد واژه‌ها و صورت­های زندگی را بحث کنیم و نشان دهیم که چگونه کاربرد واژه‌ها، یک بازی زبانی را شکل می‌دهد و چه نسبتی میان بازی‌های زبانی و صورت‌های زندگی وجود دارد. همچنین در این مقاله به بررسی نسبت میان صورت‌های زندگی و تاریخ طبیعی انسان از یک سو و زندگی اجتماعی انسان از سوی دیگر خواهیم پرداخت و نشان خواهیم داد اگرچه پیوند میان این عناصر پذیرفتنی است، اما نمی‌توان آن را به‌طور مطلق تأیید کرد؛ زیرا تغییرات در هر یک از اینها لزوماً متناظر با تغییر در عناصر دیگر نیست.
کلیدواژه‌ها: نظریۀ کاربردی معنا؛ بازی‌های زبانی؛ صورت­های زندگی؛ بافت اجتماعی؛ ویتگنشتایننویسندگان:مهدی دهاقین: دانشگاه بین المللی امام خمینی(ره)عبدالرزاق حسامی فر: دانشیار گروه فلسفۀ دانشکدۀ علوم انسانی دانشگاه بین المللی امام خمینی رحمه الله علیه قزوین سید مسعود سیف: معاون آموزشی و عضو گروه فلسفه دانشکده علوم انسانی دانشگاه بین المللی امام خمینی ره محمد حسن حیدری: عضو هیات علمی گروه فلسفه دانشگاه امام بین المللی خمینی رهفصلنامه ذهن - دوره 19، شماره 74، تابستان 1397برای مشاهده کامل مقاله روی فایل مقابل کلیک کنید.   .
NULL
.pdf
۶۹۰ KB
01:09 - 27 تیر 1397

6 بازدید



1 پاسخ